تو دشمنی نه دوست که بر جان من کنند

چون شیفته شوم کنی افسون به دوستی

خونم همی خوری که تو را دوستم بلی

ترک این چنین کند که خورد خون به دوستی

ترکان غمزه تو شبیخون به دوستی

سرهای گردنان به شکر می برد لبت

کان لب نهان کشی است چو گردون به دوستی