ترک این چنین کند که خورد خون به دوستی

مانی به ماه نو که بشیبم چو بینمت

چون شیفته شوم کنی افسون به دوستی

خونم همی خوری که تو را دوستم بلی

تو دشمنی نه دوست که بر جان من کنند

ترکان غمزه تو شبیخون به دوستی

سرهای گردنان به شکر می برد لبت