دل بیمار تو چون است و تو در تیمار من چونی

مرا روزی نپرسی کآخر ای غم خوار من چونی

گرفتم درد دل بینی و جان دارو نفرمائی

عفی الله پرسشی فرما که ای بیمار من چونی

زبان عشق می دانی ز حالم وا نمی پرسی