جگر خواری مکن واپرس کای غم خوار من چونی

گرفتم درد دل بینی و جان دارو نفرمائی

عفی الله پرسشی فرما که ای بیمار من چونی

زبان عشق می دانی ز حالم وا نمی پرسی

در آب دیده می بینی که چون غرقم به دیدارت

نمی پرسی مرا کای تشنه دیدار من چونی

امیدم در زمین کردی که کارت بر فلک سازم