هجر توام ز خون جگر طعمه می دهد

درد مرا به بوسی درمان نمی کنی

بسیار گفتمت که زیان دلم مخواه

گفتن چه سود با تو که فرمان نمی کنی

گر تو به خوان وصلش مهمان نمی کنی

با تو حدیث بوسه همان به که کم کنم

کالا حدیث زر فراوان نمی کنی