گر تو به خوان وصلش مهمان نمی کنی

بسیار گفتمت که زیان دلم مخواه

گفتن چه سود با تو که فرمان نمی کنی

هجر توام ز خون جگر طعمه می دهد

با تو حدیث بوسه همان به که کم کنم

کالا حدیث زر فراوان نمی کنی

جان می دهم به جای زر این نادره که تو