نه مشک خلل گیرد چون با جگر آمیزی

ده رنگ دلی داری با هر که فراز آئی

یک رنگ شوی حالی چون آب و درآمیزی

هردم جگرم سوزی گر زلف به کار آری

صد زهر بیامیزی و در کام دلم ریزی

چون نوش کنم زهر ز آن صعب تر آمیزی

خود کژدم زلفت را زهری است که جان کاهد