خود کژدم زلفت را زهری است که جان کاهد

نه مشک خلل گیرد چون با جگر آمیزی

صد زهر بیامیزی و در کام دلم ریزی

چون نوش کنم زهر ز آن صعب تر آمیزی

حاجب نبود گر تو زهری دگر آمیزی

از یک نظر تنها، دل باخته ام با تو

جان بازم اگر لطفی با آن نظر آمیزی