با همه آب ساختی ز آن همه آبی از تری

گرچه سپید کاری است از همه روی کار تو

رو که قیامتی است هم زلف تو در سیه گری

از سرشک سوختم ز آن همه سوزم از درون

هم شکری تو هم نمک با تو چه نسبت آب را

چند به رغم دوستان دشمن خویش پروری

ابر زیان کار توست، ابر مکن دو چشم من