به عمرم از تو چه اندوختم جزین زر چهره

دوباره عمر شمارم که یابم از تو جدایی

من از غم تو و از عمر سیر گشتم ازیرا

چو غم نتیجه عمری چو عمر دام بلایی

به زر مرا چه فریبی که کیمیای جفایی

برو که تشنه دیرینه ای به خون من آری

نپرسم از تو که چون عمر زود سیر چرایی