که مغز بی گنهان را دهد به اژدها

اسیر طبع مخالف مدار جان و خرد

زبون چارزبانی مکن دو حور لقا

که پوست پاره ای آمد هلاک دولت آن

مرا شهنشه وحدت ز داغ گاه خرد

به شیب و مقرعه دعوت همی کند که بیا

از این سراچه آوا و رنگ دل بگسل