زبون چارزبانی مکن دو حور لقا

به تلخ و ترش رضا ده به خوان گیتی بر

که نیشتر خوری ار بیشتر خوری حلوا

اسیر طبع مخالف مدار جان و خرد

که پوست پاره ای آمد هلاک دولت آن

که مغز بی گنهان را دهد به اژدها

مرا شهنشه وحدت ز داغ گاه خرد