به تلخ و ترش رضا ده به خوان گیتی بر

که هم مسیح خبر دارد از مزاج گیا

مرا طبیب دل اندرز گونه ای کرده است

کز این سواد بترس از حوادث سودا

که نیشتر خوری ار بیشتر خوری حلوا

اسیر طبع مخالف مدار جان و خرد

زبون چارزبانی مکن دو حور لقا