که نیشتر خوری ار بیشتر خوری حلوا

مرا طبیب دل اندرز گونه ای کرده است

کز این سواد بترس از حوادث سودا

به تلخ و ترش رضا ده به خوان گیتی بر

اسیر طبع مخالف مدار جان و خرد

زبون چارزبانی مکن دو حور لقا

که پوست پاره ای آمد هلاک دولت آن