به گوش خاطر ایشان رسان که لابشری

خلاص ده سخنم را ز غارت گرهی

که مولع اند به نقش ریا و قلب ریا

به روز حشر که آواز لاتخف شنوند

چو کاسه باز گشاده دهان ز جوع الکلب

چو کوزه پیش نهاده شکم ز استسقا

اگر خسیسی بر من گران سر است رواست