سری دگر به کف آور که در طریقت عشق

سری که دردسر آرد بریدن است دوا

نگر که نام سری بر چنین سری ننهی

که گنبد هوس است این و دخمه سودا

سزاست این سر سگ سار سنگ سار سزا

چرا چو لاله نشکفته سر فکنده نه ای

که آسمان ز سر افکندگی است پا برجا