ز خون حلق تو خاکی نگشته لعل قبا

چرا چو لاله نشکفته سر فکنده نه ای

که آسمان ز سر افکندگی است پا برجا

تو را میان سران کی رسد کله داری

یتیم وار در این تیم ضایع است دلت

برو یتیم نوازی بورز چون عنقا

دلی طلب کن بیمار کرده وحدت