نجسته فقر، سلامت کجا کنی حاصل؟

چو لاشه بسته گلوئی به ریسمان قضا

چه خوش حیات و چه ناخوش چو آخر است زوال

چه جعد ساده چه پرخم چو خارج است نوا

نگفته بسم به الحمد چون کنی مبدا؟

دمیده در شب آخر زمان سپیده حشر

پس از تو خفتن اصحاب کهف نیست روا