پس از تو خفتن اصحاب کهف نیست روا

نجسته فقر، سلامت کجا کنی حاصل؟

نگفته بسم به الحمد چون کنی مبدا؟

دمیده در شب آخر زمان سپیده حشر

مسافران به سحرگاه راه پیش کنند

تو خواب بیش کنی اینت خفته رعنا

به خواب دایم جز سیم و زر نمی بینی