تو خواب بیش کنی اینت خفته رعنا

دمیده در شب آخر زمان سپیده حشر

پس از تو خفتن اصحاب کهف نیست روا

مسافران به سحرگاه راه پیش کنند

به خواب دایم جز سیم و زر نمی بینی

ببین که رز همه رنج است و سیم جمله عنا

تو را که از مل و مال است مستی و هستی