ببین که رز همه رنج است و سیم جمله عنا

مسافران به سحرگاه راه پیش کنند

تو خواب بیش کنی اینت خفته رعنا

به خواب دایم جز سیم و زر نمی بینی

تو را که از مل و مال است مستی و هستی

خمار و خواب تو را صور نشکند به صدا

میان بادیه ای هان و هان مخسب ار نه