اینجا سجود سهو کن و در عدم قضا

بر پرده عدم زن زخمه ز بهر آنک

برداشته است بهر فرو داشت این نوا

در رکعت نخست گرت غفلتی برفت

گر حله حیات مطرز نگرددت

اندیک درنماندت این کسوت از بها

از پیل کم نه ای که چو مرگش فرا رسد