از گشت روزگار سلامت مجوی از آنک

زین سوت موج محنت و زان سو شط بلا

از رمز درگذر که زمین چون جزیره ای است

گردون به گرد او چو محیط است در هوا

هرگز سراب پر نکند قربه سقا

در قمره زمانه فتادی به دست خون

وامال کعبتین که حریفی است بس دغا