هرگز سراب پر نکند قربه سقا

از رمز درگذر که زمین چون جزیره ای است

گردون به گرد او چو محیط است در هوا

از گشت روزگار سلامت مجوی از آنک

در قمره زمانه فتادی به دست خون

وامال کعبتین که حریفی است بس دغا

فرسوده دان مزاج جهان را به ناخوشی