صبح برآمد ز کوه چون مه نخشب ز چاه

برده کلاه زرش قندز شب را ز تاب

بال فرو کوفت مرغ، مرغ طرب گشت دل

بانگ برآورد کوس، کوس سفر کوفت خواب

ماه برآمد به صبح چون دم ماهی ز آب

نیزه کشید آفتاب حلقه مه در ربود

نیزه این زر سرخ حلقه آن سیم ناب