صبح نشینان چو شمع ریخته اشک طرب

پیکر آفاق گشت غرقه صفاری ناب

مائده سالار صبح نزل سحرگه فکند

از پی جلاب خاص ریخت ز ژاله گلاب

اشک فشرده قدح شمع گشاده شراب

پنجه ساقی گرفت مرغ صراحی به دام

ز آتش صبح اوفتاد دانه دلها به تاب