اشک فشرده قدح شمع گشاده شراب

مائده سالار صبح نزل سحرگه فکند

از پی جلاب خاص ریخت ز ژاله گلاب

صبح نشینان چو شمع ریخته اشک طرب

پنجه ساقی گرفت مرغ صراحی به دام

ز آتش صبح اوفتاد دانه دلها به تاب

صبح همه جان چو می، می همه صفوت چو روح