صبح همه جان چو می، می همه صفوت چو روح

اشک فشرده قدح شمع گشاده شراب

پنجه ساقی گرفت مرغ صراحی به دام

ز آتش صبح اوفتاد دانه دلها به تاب

جرعه شده خاک بوس خاک ز جرعه خراب

چون ترنجی به صبح ساخته نارنج زر

از پی دست ملک، مالک رق و رقاب