چون دم مرغان صبح نیروی شیران غاب

مفخر خاقانی است مدح تو تا در جهان

صبح برد آب ماه میوه پزد ماه آب

سحر دم او شکست رونق گویندگان

شمه ای از خاطرش گر بدمد صبح وار

مهره نوشین کند در دم افعی لعاب

تا نبود صبح را از سوی مغرب طلوع