تا نبود صبح را از سوی مغرب طلوع

چون دم مرغان صبح نیروی شیران غاب

شمه ای از خاطرش گر بدمد صبح وار

مهره نوشین کند در دم افعی لعاب

روز بقای تو باد هفته یوم الحساب

چار ملک در دو صبح داعی بخت تواند

باد به آمین خضر دعوتشان مستجاب