روز بقای تو باد هفته یوم الحساب

شمه ای از خاطرش گر بدمد صبح وار

مهره نوشین کند در دم افعی لعاب

تا نبود صبح را از سوی مغرب طلوع

چار ملک در دو صبح داعی بخت تواند

باد به آمین خضر دعوتشان مستجاب