چو سکه باد نگون سار زیر زخم عذاب

نبردم و نبرم جز به بزم شاه سجود

نکردم و نکنم جز به صدر خواجه ایاب

وگر ز سکه طاعت بگشته ام جانم

چو خاتمم همه چشم و چو سکه ام همه روی

اگرچه نقش کژم هست نیست جای عتاب

که موم و زر به کژی نقش راستی یابند