اگرچه نقش کژم هست نیست جای عتاب

وگر ز سکه طاعت بگشته ام جانم

چو سکه باد نگون سار زیر زخم عذاب

چو خاتمم همه چشم و چو سکه ام همه روی

که موم و زر به کژی نقش راستی یابند

ز مهر خاتم سلطان و سکه ضراب

چو خاتمم به دروغی به دست چپ مفکن