چو خاتمم به دروغی به دست چپ مفکن

اگرچه نقش کژم هست نیست جای عتاب

که موم و زر به کژی نقش راستی یابند

ز مهر خاتم سلطان و سکه ضراب

که دست مال توام پای بند مال و نصاب

چو موم محرم گوش خزینه دار توام

نیم فسرده مرا زآتش عذاب متاب