نیم فسرده مرا زآتش عذاب متاب

چو خاتمم به دروغی به دست چپ مفکن

که دست مال توام پای بند مال و نصاب

چو موم محرم گوش خزینه دار توام

چو پشت آینه پیش تو حلقه در گوشم

ز من چو آینه زنگ خورده روی متاب

وگر ز ظلم گله کرده ام مشو در خشم