ز من چو آینه زنگ خورده روی متاب

چو موم محرم گوش خزینه دار توام

نیم فسرده مرا زآتش عذاب متاب

چو پشت آینه پیش تو حلقه در گوشم

وگر ز ظلم گله کرده ام مشو در خشم

که منصفی قسمی نو شنو به فصل خطاب

به چار نفس و سه روح و دو صحن و یک فطرت