به تیر ناوکی از شست آه یاوگیان

به آب آینه جان در این کبود سراب

به مطلع خرد و مقطع نفس که در او

خلاص جان خواص است از این خراس خراب

که چار بالش سلطان درد به یک پرتاب

به اشک چون نمک من که بر سه پایه غم

تنم زگال ودلم آتش است و سینه کباب