گنج خانه هشت خلد و نه فلک دادم بدو

تاجدار هفت کشور شد به تاجی کز ثناست

شه مرا نان داد و من جان دادمش یعنی سخن

نان او تخمی است فانی جان من گنج بقاست

داده او چیست با من پنج خایه روستاست

آن قدر ده گانه ای کان پنج دهقان می دهند

هم دعا گویانش را دادم که آن مزد دعاست