داده او چیست با من پنج خایه روستاست

شه مرا نان داد و من جان دادمش یعنی سخن

نان او تخمی است فانی جان من گنج بقاست

گنج خانه هشت خلد و نه فلک دادم بدو

آن قدر ده گانه ای کان پنج دهقان می دهند

هم دعا گویانش را دادم که آن مزد دعاست

من چراغم نور داده باز نستانم ز کس