جگر از بس که هم جگر خورد است

که امیدم ز گلستان برخاست

چند نالم که بلبل انصاف

زین مغیلان باستان برخاست

معده را ذوق آب و نان برخاست

جان شد اینجا چه خاک بیزد تن

که دکان دار از دکان برخاست