که دکان دار از دکان برخاست

جگر از بس که هم جگر خورد است

معده را ذوق آب و نان برخاست

جان شد اینجا چه خاک بیزد تن

خاک شد هر چه خاک برد به دوش

کابخوردش ز خاکدان برخاست

جامه گازر آب سیل ببرد