از شمار نفس فذلک عمر

همچو سکه نگون و زخم خور است

روی عقل از هوای زر همه را

آبله خورده همچو روی زر است

هم غم است ار چه غم نفس شمراست

غم هم از عالم است و در عالم

می نگنجد که بس قوی حشر است