هم غم است ار چه غم نفس شمراست

روی عقل از هوای زر همه را

آبله خورده همچو روی زر است

از شمار نفس فذلک عمر

غم هم از عالم است و در عالم

می نگنجد که بس قوی حشر است

عالم از جور مایه زای غم است