بتر از هیمه مایه شرر است

غم هم از عالم است و در عالم

می نگنجد که بس قوی حشر است

عالم از جور مایه زای غم است

چون شرر شد قوی همه عالم

طعمه سازد چه حاجت تبر است

لهو، یک جزو و غم هزار ورق