طعمه سازد چه حاجت تبر است

عالم از جور مایه زای غم است

بتر از هیمه مایه شرر است

چون شرر شد قوی همه عالم

لهو، یک جزو و غم هزار ورق

غصه مجموع و قصه مختصر است

قابل گل منم که گل همه تن