خون مادر غذا ده پسر است

قابل گل منم که گل همه تن

رنگ خون است و خار نیشتر است

غم ز دل زاد و خورد خون دلم

آتشی کز دل شجر زاید

طعمه او هم از تن شجر است

چرخ بازیچه گون چون بازیچه