چه خورش کو خورش کدام خورش

گفت کین دردناکی از سفر است

هان کجائی چه می خوری؟ گفتم

می خورم خون خود که ما حضر است

دست خون مانده را چه جای خور است

گوید آخر چه آرزو داری

آرزو زهر و غم نه کام و گر است