از دو یک دم که در جهان یابم

آرزو زهر و غم نه کام و گر است

نیم جنسی و یک دلی خواهم

آرزوم از جهان همین قدر است

ناگزیر است و از جهان گذر است

نگذرد دیگ پایه را ز حجر

نگذرد آتشی که در حجر است