که مباهات خور به باختر است

استراحت به بخت یا نعم است

استطابت به آب یا مدر است

فخر من یاد کرد شروان به

لیک تبریز به اقامت را

که صدف قطره را بهین مقر است

هم به مولد قرار نتوان کرد