کاین عرض از گنجه نیست از وطن آورد

برحذرم ز آتش اجل که بسوزد

کشت حیاتی که خوشه در دهن آورد

طعنه بیمار پرس صعب تر از تب

آتش تب در زمین گنجه همه شب

در دم من آه آسمان شکن آورد

صدمه آهم شنید مذن شب گفت